เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลมเหนือพัดโหมหวน ท้องฟ้ามีเกล็ดหิมะใหญ่ราวขนห่านล่องลอยนับไม่ถ้วน
“หนาวจริง ๆ อากาศแบบนี้” ชายหนุ่มถูมือทั้งสองข้างไม่หยุด และยังเป่าลมใส่ฝ่ามือเป็นระยะ
ลมหนาวยิ่งพัดแรงขึ้นเรื่อย ๆ เสียงหอนก้องกังวานไปทั่วผืนแผ่นดินกว้างใหญ่
ชายหนุ่มปัดหิมะที่หน้าผาก มองไปยังกองขยะขนาดยักษ์ที่อยู่ไกลออกไป “ใกล้ถึงแล้ว หวังว่าวันนี้จะมีของเก็บได้บ้าง จะได้กินข้าวอิ่มสักมื้อ”
“ถ้าขุดได้ของมีค่า ก็ยิ่งดีใหญ่เลย” ชายหนุ่มวาดฝัน
ชายหนุ่มเดินทางมาถึงกองขยะแห่งนี้อย่างชำนาญทาง แท้จริงที่นี่ไม่ใช่กองขยะธรรมดา แต่เกิดจากซากเกราะกลที่ถูกทิ้งกองรวมกัน และยังเป็นหนึ่งในสุสานเกราะกลที่ใหญ่ที่สุดไม่กี่แห่งของดาวดวงนี้
ชิ้นส่วนเกราะกลที่ชำรุดนับหมื่นนับแสนถูกกองจนเป็นเนินเขาเล็ก ๆ หลายลูก
ชายหนุ่มผู้นี้ชื่อม่อเทียนหยุน เขามาที่นี่เพื่อหาส่วนประกอบแกนกลางที่ยังค่อนข้างสมบูรณ์กับแกนเกราะกลที่มีโลหะหายากผสมอยู่
มีเพียงสองอย่างนี้เท่านั้นที่มีค่า ส่วนชิ้นส่วนธรรมดาอื่น ๆ กับโลหะผสมธรรมดานั้นไร้ค่าสิ้นเชิง
“เจอแล้ว!”