กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สวีเจียมู่ลากเฉินซีเผ่นออกมาอย่างกับหนีตาย กว่าจะพ้นหมู่บ้านจัดสรรออกมา สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอดได้ ก็ถึงเริ่มตั้งสติได้
แม่เจ้า เมื่อกี้เกือบอายจนแทรกแผ่นดินหนีจริง ๆ
“อาจารย์สวี ผมมีคำถามข้อหนึ่ง”
เฉินซีมองสวีเจียมู่ งุนงงอยู่นิดหน่อย
“มีอะไรเหรอ”
“เขาแอบกินอาหารเดลิเวอรีแล้วคุกเข่า นายนี่พูดคุกเข่าก็คุกเข่าเลยเหรอ กินโดฟมาเหรอ ถึงได้ลื่นไหลขนาดนี้”
มุมปากสวีเจียมู่กระตุกแรง ออกอาการเก้อ ๆ ก่อนพูดว่า
“ผมแค่ทำไปตามสัญชาตญาณ สมองมันแฮงก์ไปเฉย ๆ”
เฉินซี……
เกือบไปแล้ว เมื่อกี้เธอเองก็เกือบคุกเข่าตาม