กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ราชาจอเงินสือ ช่วยบังฉันหน่อย คุณเฟิงต้องไม่กล้าซ้อมฉันต่อหน้าคนนอกอย่างนายแน่”
เฉินซีคิดว่าตัวเองพูดเบามากแล้ว แต่เธอสวมไมโครโฟนอยู่ เสียงจึงถ่ายทอดเข้าไปในห้องไลฟ์อย่างชัดเจน
สืออี้……
ทำไมเขาถึงทั้งดีใจนิด ๆ และเศร้านิด ๆ แบบนี้?
ที่ดีใจก็คือเฉินซีมาหาเขาให้ช่วยเป็นคนแรก ส่วนที่เศร้าก็คือ เขาเป็นคนนอก
【อะไรวะเนี่ย? คุณลุง ฉันฟังผิดไปหรือเปล่า?】
【นายไม่ได้ฟังผิด ฉันก็ได้ยินเหมือนกัน】
【งั้นอาจารย์เฟิงก็คือคุณลุงของน้องชายเฉินซี แบบนั้นก็เป็นคุณลุงของเฉินซีด้วยไม่ใช่เหรอ?】
【มีใครช่วยบอกฉันทีว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?】
【ช่วงที่หยุดไลฟ์ไปเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมพอเข้าห้องไลฟ์มา ทุกอย่างถึงได้แปลกหน้าแบบนี้!】