ตอนที่ 71 อ่อนแอ ไร้ที่พึ่ง แถมน่าสงสาร

ลู่ชิงชิงนั่งอยู่ที่มุมห้อง ไม่สนใจใครเลยสักนิด ดูอ่อนแอไร้ที่พึ่งน่าสงสาร

【ชิงชิงน่าสงสารจังเลย】

【เจียงฉือกับหม่าเหลียงเกินไปแล้ว ทิ้งผู้หญิงคนเดียวไว้บนเกาะร้าง ตอนนี้ก็ไม่ปลอบสักคำ】

【ถึงจะไม่ค่อยชอบลู่ชิงชิงจริง ๆ แต่ตอนนี้รู้สึกเห็นใจและสงสารเฉย ๆ】

ลู่ชิงชิงซุกหน้าลงกับเข่าลึก ๆ ไม่ได้แสร้งทำน่าสงสาร แต่ร่างกายและจิตใจเหนื่อยล้าจริง ๆ

ใครจะรู้ หลังจากพวกนั้นจากไป เธออยู่คนเดียวบนเกาะอย่างโดดเดี่ยวหวาดกลัวและไร้ที่พึ่งแค่ไหน รู้สึกผิดหวังในทันทีที่ไม่ตามพวกเขาไปด้วย

แต่เธอก็ไม่อยากเจอเฉินซี พอคิดว่าตัวเองคุกเข่าให้เฉินซีต่อหน้าคนทั้งนั้น เธอก็อยากกระแทกให้เฉินซีตายไปเลย