ตอนที่ 34 แบบนั้น ฉันปฏิเสธ

หม่าเหลียงกับลู่ชิงชิงจามไม่หยุด ทีมงานรายการยังมีมโนธรรมอยู่บ้าง เตรียมน้ำขิงร้อนให้ทุกคนคนละชาม

น้ำขิงร้อน ๆ ลงท้อง หม่าเหลียงรู้สึกว่าตัวเองฟื้นกลับมาในพริบตา

อุ่นหน่อยก็ดีนะ อุ่นแล้วก็มีแรงทำงาน

ลู่ชิงชิงไม่ค่อยดีนัก หน้าซีดขาว ทั้งคนก็ดูเหี่ยวเฉา

เดิมทีก็อารมณ์ไม่ดีเพราะเรื่องเมื่อวานอยู่แล้ว ตอนนี้เลยหน้าตึงลงไปเลย ไม่พูดไม่จา ปล่อยตัวเองให้กลายเป็นตัวละครชายขอบไปเต็ม ๆ

ชิงซือเห็นแล้วปวดใจสุด ๆ:

【ผู้กำกับไม่ใช่คน จะรังแกชิงชิงแบบนี้ได้ยังไง】

【กอด ๆ ชิงชิง ปวดใจing~】

【พวกแกตาบอดกันหมดหรือไง ชิงชิงลำบากขนาดนี้ ไม่มีใครสนใจถามไถ่สักคำเลยเหรอ】