ตอนที่ 33 อันนี้ต้องจ่ายเพิ่ม

“ที่แท้นายก็เป็นพวกฉวยโอกาสตอนคนตกที่นั่งลำบากเหมือนกัน”

เจียงฉือกุมหน้าอก ทำท่าเจ็บปวดใจสุด ๆ:

“อาจารย์หม่า ผมนึกว่าคุณเป็นผู้ใจบุญ ที่ไหนได้คุณเป็นนายทุน!”

“นายทุนก็ต้องกินข้าวเหมือนกัน

500 หยวน ซื้อไม่ได้ทั้งความเสียเปรียบ ซื้อไม่ได้ทั้งการถูกหลอก แถมยังได้กินอิ่มอีกมื้อ เป็นไง”

หม่าเหลียงยิ้มตาหยี ไม่มีความสำนึกผิดที่โก่งคนเลยแม้แต่น้อย

เจียงฉือยังยอมควัก 10,000 หยวนซื้อหมูตุ๋นซีอิ๊ว เขาขอแค่ 500 หยวน ไม่เกินไปใช่ไหม

“ลองคิดดูให้ดี พลาดโอกาสนี้ไป ไม่มีอีกแล้วนะ”

หม่าเหลียงพูดพลางคีบชิ้นไก่เข้าปาก ทำสีหน้าฟินสุด ๆ อร่อยจริง ๆ

เจียงฉือกลืนน้ำลาย ไม่อาจต้านทานสิ่งล่อใจได้เลย