ตอนที่ 30 ฉันก็ทำได้

พวกเขานั่งรถมาถึงหน้าประตูสวนน้ำ

“ฉันจะเล่นสไลเดอร์รุ้ง”

เจียงฉือเห็นเครื่องเล่นด้านในตั้งแต่แวบแรก ตื่นเต้นเหมือนนกกางเขนน้อย

“โปรเจกต์ที่พวกคุณจะเล่นอยู่ข้างหลัง ไปกันเถอะ”

เฉียนหยวนหยวนนำทางอยู่ข้างหน้า เฉินซีกับสืออี้มองหน้ากัน ผู้กำกับดูไม่เหมือนคนดีเลยนะ

มีเพียงเจียงฉือที่หัวเราะคิกคักตลอดทาง ตื่นเต้นไม่หยุด

เขาขาดธาตุน้ำในห้าธาตุ จึงชอบไปเที่ยวที่ที่มีน้ำที่สุด

โดยเฉพาะสวนน้ำ เล่นครั้งแล้วครั้งเล่าก็ยังไม่พอ

เดินผ่านสวนน้ำไป พวกเขาเดินต่ออีกระยะหนึ่ง ในที่สุดก็ถึงจุดหมาย