กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 113 เฝ้ารอกระต่าย
“จริงด้วย ก่อนหน้านี้ตอนที่เรามาที่นี่มันไม่ได้เป็นแบบนี้นี่นา...”
“นั่นสิ... นั่นสิ...”
ชั่วขณะหนึ่ง ผู้คนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไปมา เสียงอึกทึกครึกโครมดังอื้ออึงไปทั่วอากาศ
“...” เฉิงซิงหัวเองก็คิดไม่ตกในชั่วขณะว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ เขาขมวดคิ้วแน่นโดยไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา
“พี่หนาน ตอนนี้จะทำอย่างไรดี?” ไป๋ลู่ซงถาม
หลงหมิ่นหนานมองดูเถาวัลย์ที่ปกคลุมไปทั่วภูเขา จู่ ๆ เขาก็นึกถึงเฉินรั่วรั่วที่นอนพักอยู่บนเก้าอี้พับข้างถ้ำภูเขา ในชั่วพริบตาความคิดของเขาก็แล่นวนไปมา ราวกับมีบางอย่างแวบผ่านเข้ามาในหัว แต่กลับคว้าเอาไว้ไม่ได้