เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 415 สภาพการณ์ปัจจุบันของประเทศเกาะ
หลินอี้เฉินยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศอย่างมั่นคง มองไกลไปยังทั้งสี่ทิศ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือทะเลอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตทั้งสามด้าน ผิวน้ำที่ฟองคลื่นซัดกระหน่ำทอดยาวไปจนสุดขอบฟ้า หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับท้องฟ้าสีครามราวกับไม่มีที่สิ้นสุด
ส่วนอีกด้านหนึ่งไกลออกไป ดูคล้ายจะมีเค้าโครงของผืนแผ่นดินปรากฏให้เห็นราง ๆ เงาอันเลือนรางนั้นผลุบ ๆ โผล่ ๆ อยู่ตรงเส้นขอบฟ้าที่บรรจบกับผืนน้ำ ดูราวกับภาพลวงตาที่ทั้งพร่าเลือนเหมือนมายาและทั้งสมจริงในคราเดียวกัน
หลินอี้เฉินรีบอาศัยอุปกรณ์อัจฉริยะบนร่างกายตรวจสอบตำแหน่งเพื่อยืนยัน ไม่ตรวจก็ไม่รู้ พอตรวจแล้วก็ทำให้เขาตกใจอย่างแท้จริง
ที่แท้เขาผ่านช่องทางมิตินั้นมาถึงเหนือน่านน้ำของประเทศเกาะที่ห่างออกไปกว่าหนึ่งหมื่นกิโลเมตรได้ในพริบตา “ให้ตายสิ ระยะทางนี้ไกลจริง ๆ!”
หลินอี้เฉินอดพึมพำกับตัวเองไม่ได้ ในใจเต็มไปด้วยความทึ่ง นี่มันไกลกว่า�าระยะทางที่เขาไปถึงได้ด้วยการกระโดดข้ามมิติของตัวเองเพียงอย่างเดียวมากนัก