เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 14 ตระกูลกู้
หลินอี้เฉินเดินออกจากตึกใหญ่ รู้สึกเบาสบายไปทั้งตัว ราวกับจู่ ๆ ก็ปลดเปลื้องภาระหนักอึ้งลงจากบ่า นั่นคือความเหนื่อยล้าและความอึดอัดที่สะสมมานานในสภาพแวดล้อมการทำงานที่กดดัน
เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า ใจเต็มไปด้วยความโปร่งโล่ง ถึงกับอดอยากตะโกนออกมาดัง ๆ ไม่ได้ เพื่อระบายความอัดอั้นที่สะสมอยู่ในใจออกมาให้หมดสิ้น
“ฉันมีระบบ ตอนนี้ยังมีเงินสดที่เป็นรางวัลพวกนั้นอีก ฉันมีทักษะ ยังได้สุ่มรางวัลทุกวัน ฉันจะกลัวอะไร ฉันเชื่อว่าสักวันหนึ่งจะต้องทำให้ทุกคนที่เคยดูถูกฉันตอนนั้นมาก้มกราบอยู่แทบเท้าฉันให้ได้
ช่วงนี้ก็ถือโอกาสพักสักหน่อย แล้วค่อยคิดให้ดีว่าต่อไปตัวเองควรทำอะไร ฉันต้องคิดให้ดีว่าจะใช้จุดได้เปรียบที่มีอยู่ตอนนี้ให้เป็นประโยชน์ได้อย่างไร”
หลินอี้เฉินยืนอยู่ริมถนนคนเดียว มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มมั่นใจ พลางคิดในใจเงียบ ๆ
ขณะที่หลินอี้เฉินกำลังคิดอยู่ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เขาหยิบออกมาดู ค่อนข้างประหลาดใจที่เห็นว่าเป็นกู้เสวี่ยฉิงโทรมา
พอเขารับสาย เสียงไพเราะอ่อนหวานของกู้เสวี่ยฉิงก็ดังมาจากอีกฝั่ง “คุณหลินคะ รบกวนคุณด้วย”
“ไม่เป็นไรครับ ผมว่างพอดี มีอะไรหรือเปล่า”