เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 155: ความรักของผืนดิน
ทันทีที่พูดจบ เด็กสาวทั้งสามคนในหอพักหญิงห้อง 707 เขตใต้—ซูหว่านหนิง หลินจือเซี่ย และเวินซูเหยา—ก็เริ่มตัวสั่นระริก
แต่ถึงอย่างนั้น ซูหว่านหนิงก็ยังไม่ยอมแพ้ พยายามดิ้นรนเฮือกสุดท้าย
“พี่ป้าเทียน พวกเราพูดไม่ได้ พวกเราเซ็นสัญญากันไว้แล้ว”
“เพราะงั้นต้องขอโทษจริง ๆ คุณกลับไปเถอะ”
“ใช่! ใช่! คุณเป็นเทพบุตรในดวงใจของพวกเรา ฉันเชื่อว่าพี่ป้าเทียนคงไม่รังแกฉันหรอก”
“ใช่ พวกเราเป็นผู้หญิงนะ แล้วคุณก็ไม่เคยรังแกคนอ่อนแอด้วย”
หลินจือเซี่ยกับเวินซูเหยาช่วยพูดเสริม ตอนนี้ทั้งสามคนยังไม่เชื่อว่าหวังป้าเทียนจะลงมือกับพวกเธอจริง ๆ
เมื่อเห็นว่าเด็กสาวทั้งสามยังปากแข็ง หวังป้าเทียนก็เอียงคอแล้วยิ้ม
เพียงชั่วพริบตา เขาก็มาปรากฏตัวตรงหน้าซูหว่านหนิงด้วยความเร็วสูง จากนั้นใช้มือข้างเดียวหิ้วเธอขึ้นมา แล้วค่อย ๆ เดินไปที่ระเบียง