กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 154: ฟ้ามืดแล้ว
พูดก็พูดเถอะ ต่อให้เป็นลาป่าจริงๆ ก็อาจลากโม่หินทั้งคืนไม่ไหว แต่อาจารย์จางทำได้จริงๆ!
เพราะงั้น ฉันว่าอาจารย์จาง—เอ๊ย ไม่ใช่สิ อาจารย์ลาป่าสมควรได้รับฉายาลาป่านี้แล้วล่ะ!
“บ้าเอ๊ย! ฉันจางจื้อเทาไม่เชื่อหรอก!”
“ถ้าผู้อำนวยการโรงพยาบาลช่วยไม่ได้ ฉันก็จะไปหาคณะกรรมการตรวจสอบวินัย! ถ้าคณะกรรมการตรวจสอบวินัยช่วยไม่ได้ ฉันก็จะไปหารองอธิการบดี! ถ้ารองอธิการบดีช่วยไม่ได้ ฉันก็จะไปหาอธิการบดี! ถ้าอธิการบดียังช่วยไม่ได้ ฉันก็จะไปหาเลขาธิการ!”
“หวังป้าเทียนเป็นแค่นักศึกษาคนหนึ่ง แค่นักศึกษาคนเดียวจริงๆ จะมีอำนาจคับฟ้ามหาวิทยาลัยจิงไห่ได้เลยหรือไง!!!”
ทว่าไม่นานนัก...
ภายในห้องทำงานของจ้าวหลิ่นจากคณะกรรมการตรวจสอบวินัย