บทที่ 136: วิ่ง วิ่ง!

บทที่ 136: วิ่ง วิ่ง!

ทันทีที่พูดจบ ข่งเหวินเยวียนก็ถึงกับอึ้ง

นายหมายความว่าไง?

นายจะให้ฉัน ข่งเหวินเยวียน อธิการบดีมหาวิทยาลัยจิงไห่ ไปเป็นนักศึกษาธรรมดาเหมือนพวกนักศึกษาที่หมดแรงอยู่ข้างล่างเวทีเนี่ยนะ?

ล้อเล่นกันอยู่หรือไง!

เลขานุการที่อยู่ข้าง ๆ ยิ่งนั่งไม่ติด

เลขานุการคนนี้ติดตามข่งเหวินเยวียนมาหลายปี จึงรู้จักสังเกตสีหน้าและอารมณ์ของเจ้านายเป็นอย่างดี

ตอนนี้พอเห็นอธิการบดีถูกหยามเกียรติ เขาก็รีบปกป้องเจ้านายทันที กระโดดออกมาชี้หน้าด่าหวังป้าเทียน

“หวังป้าเทียน! นายล้อเล่นอะไรของนาย!”

“อธิการบดีข่งเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยจิงไห่! ต้องจัดการงานนับไม่ถ้วนในแต่ละวัน! เขายุ่งจะตาย! ไม่ได้ว่างจัดเหมือนนายที่เอาแต่นั่งหายใจทิ้งไปวัน ๆ!”