บทที่ 60: คนบ้าตัวจริง

บทที่ 60: คนบ้าตัวจริง

รอยแผลจากมีดคือเกล็ดมังกร รอยแผลจากดาบคือสันหลังมังกร ส่วนรอยแผลเป็นวงกลมจากกระสุนคือดวงตามังกร รอยย่นจากแผลไฟไหม้คือกรงเล็บมังกร!

เฉียนเฉิงเย่จ้องหน้าจอนิ่ง มือสั่นเทา

เขาเคยเห็นภาพวาดชื่อดังมานับไม่ถ้วน และเคยสะสมผลงานแท้ของศิลปินชั้นครูไว้ไม่น้อย แต่ไม่เคยมีภาพไหนทำให้เขารู้สึกสะเทือนใจได้ถึงขนาดนี้

นี่ไม่ใช่ภาพวาด

แต่มันคือผลงานศิลปะมีชีวิตที่ชายคนหนึ่งใช้เลือดเนื้อของตัวเอง ใช้การต่อสู้นองเลือดนับไม่ถ้วนวาดขึ้นมา!

แค่แผ่นหลังกับร่างกายกำยำนี้ ต่อให้ถ่ายรูปออกไปเพียงใบเดียวก็นับเป็นสมบัติล้ำค่าที่ประเมินไม่ได้แล้ว

สวยเกินไปแล้ว

นี่คือความงามที่ตรงกับจินตนาการอันสุดโต่งของผู้ชายทุกคนที่มีต่อคำว่า “พละกำลัง”