บทที่ 59: ความคิดคือสิ่งเดียวที่ไม่ถูกกดขี่!

บทที่ 59: ความคิดคือสิ่งเดียวที่ไม่ถูกกดขี่!

ตอนมัธยมปลายปีหนึ่ง หวังป้าเทียนเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายหมายเลขหนึ่งอู๋หยวน

หลังจากหวาดกลัวอยู่ชั่วขณะ นักเรียนโรงเรียนหมายเลขหนึ่งก็พบว่าหัวโจกประจำโรงเรียนคนนี้ดูจะไม่ได้เป็นคนบ้าคลั่งและชั่วร้ายอย่างที่คิด

ตรงกันข้าม เขากลับสุภาพอ่อนโยน วางตัวดี และในชีวิตประจำวันก็ไม่เคยทำเรื่องไร้สาระอย่างการกลั่นแกล้งคนอื่น

แทบไม่ต่างจากสุภาพบุรุษในสมัยโบราณเลย

แต่ทุกคนมองออกว่าเขาไม่มีความสุข

ดูเหมือนเขาจะโกรธอยู่ตลอดเวลา

เพียงความโกรธนั้นกินเวลานานเกินไป จนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว เขาจึงไม่ใช้ความรุนแรงส่งเดช

ถึงอย่างนั้น ในสายตาของทุกคนที่โรงเรียนมัธยมปลายหมายเลขหนึ่งอู๋หยวน ชื่อ “หวังป้าเทียน” ก็เป็นคำพ้องความหมายของความรุนแรงอยู่ดี

หวังป้าเทียนมีลูกน้องอยู่มากมาย