บทที่ 39: ไม่รู้สิ ได้ยินว่ามีหน่วยกิต ฉันก็เลยมา

บทที่ 39: ไม่รู้สิ ได้ยินว่ามีหน่วยกิต ฉันก็เลยมา

ราวกับว่าพวกเธออยากให้ถงถงตายมาตั้งแต่แรก!

หรือว่าถงถงเคยมีเรื่องกับพวกเธอ?

เป็นไปไม่ได้

นิสัยของเด็กเหลือขอที่แม้แต่ข้าวยังซื้อไม่เป็นแบบนี้ ไม่มีทางเป็นฝ่ายไปหาเรื่องพวกเธอก่อนแน่นอน

ในเมื่อไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกัน งั้นก็เหลือคำอธิบายเดียวแล้ว

ระหว่างที่หวังป้าเทียนกำลังครุ่นคิด จู่ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าสับสนวุ่นวายดังขึ้นในทางเดิน

“ปัง!”

วินาทีต่อมา ประตูหอพักก็ถูกถีบเปิด จากนั้นนักศึกษาชายห้าหกคนก็ทยอยกันเข้ามา แต่ละคนถือขาเก้าอี้ ไม้เบสบอล และสิ่งของสารพัดชนิดอยู่ในมือ

ทันทีที่หลินหว่านฉิงเห็นคนที่มา ดวงตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมาทันที