กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 31: ไช่เสี่ยวเจวียนผู้สิ้นหวัง
กดรับสาย
“เสี่ยวเจวียนเหรอ? ดีจัง! เธอรับสายแล้ว!”
“ฉันเป็นแม่ของถงถงนะ! เมื่อกี้ฉันโทรหาถงถงตั้งหลายครั้ง แต่เธอไม่รับเลยสักสาย!”
“ยัยนั่นต้องหลับเป็นตายอีกแล้วแน่ๆ เธอรีบไปเรียกให้ตื่นเร็วเข้า!”
เมื่อได้ยินแบบนั้น ไช่เสี่ยวเจวียนก็เผลอเหลือบมองไปยังเตียงตรงมุมในสุดของห้องพัก
ตอนนี้เจ้าของเตียงห่อตัวอยู่ในผ้าห่มอย่างมิดชิด เหลือให้เห็นเพียงเส้นผมนุ่มละเอียดไม่กี่เส้น
“ตอนนี้หกโมงครึ่งแล้ว ถึงเวลาที่เธอต้องตื่นมาท่องศัพท์ได้แล้วนะ!”
“ถึงจะเข้ามหาวิทยาลัยแล้วก็ห้ามหย่อนยานนะ ต้องขยันเหมือนเดิม!”
“ไข่ต้มหนึ่งฟอง นมอุ่นหนึ่งแก้ว แล้วก็ข้าวโพดอีกหนึ่งฝัก”