บทที่ 30: หอพักมนุษย์ทารกหยางผู้วิเศษ ห้อง 407

บทที่ 30: หอพักมนุษย์ทารกหยางผู้วิเศษ ห้อง 407

บางครั้งไช่เสี่ยวเจวียนก็คิดว่า ถ้าย้อนเวลากลับไปคืนวันนั้นได้ เธอคงตบหน้าตัวเองที่เอาแต่จ้องหน้าจอกลุ่มนักศึกษาใหม่แน่ๆ

เรื่องราวต่อจากตอนที่แล้ว

ตอนนั้นโจวฮ่าว ลูกหนี้จอมเบี้ยวยืมเงินเธอไปเกือบหนึ่งพันหยวน พอดีกับคืนนั้นที่มีข้อความเด้งขึ้นมาในกลุ่มนักศึกษาใหม่

เยลลี่สตรอว์เบอร์รี: “มีรุ่นน้องคนไหนอยากเปลี่ยนห้องพักไหม? แค่สลับห้องกับรุ่นพี่หนึ่งเทอม รุ่นพี่ให้หนึ่งพันหยวนเลยนะ~ จุ๊บๆ~”

ตอนนั้นไช่เสี่ยวเจวียนตอบตกลงโดยไม่คิดอะไรเลย แต่ตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองในตอนนั้นช่างโง่เง่าสิ้นดี

เพราะถ้าห้องพักนี้มีแต่คนปกติจริงๆ จะมีใครยอมจ่ายเงินเพื่อหนีออกจากห้องเดิมของตัวเองกันล่ะ?