กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หลังจากเซียวเสวี่ยพบโม่เสี่ยวโหรวแล้ว เธอก็เจอหวังอวี้จวิน ดูเหมือนเขาจะได้ยินว่าเธอมาที่นี่ จึงออกมารออยู่ข้างนอก
เซียวเสวี่ยไปกับเขาที่ร้านอาหารตะวันตกแห่งหนึ่งใกล้ ๆ เพื่อหาที่เงียบสงบ
“ไหน ๆ ก็มาแล้ว ทำไมไม่ไปเยี่ยมแม่ของนาย?” เซียวเสวี่ยจิบกาแฟแล้วถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ไปแล้วก็ต้องฟังเธอร้องไห้โวยวาย ไม่ไปเสียยังดีกว่า” หวังอวี้จวินแค่นยิ้ม เจือความขมขื่นอยู่เล็กน้อย ปัญหาทางบริษัทเพิ่งคลี่คลาย ใครจะคิดว่าแม่ของตัวเองจะหาเรื่องใส่ตัวถึงขนาดนี้