กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เช้าวันรุ่งขึ้น เสี่ยวหลินเล่าให้เย่ซูฟังเรื่องที่อินซาวันนี้จะถูกย้ายออกไป
ใครจะรู้ว่าอินซารออยู่ตรงที่เย่ซูต้องผ่านตอนเลิกงาน ร้องไห้อ้อนวอนให้เขาทิ้งเธอไว้ที่นี่ เพื่อน ๆ ของเธออยู่ทางนี้หมด ไปสาขาบริษัทโน้นเธอไม่รู้จักใครเลย
เย่ซูมองเธออย่างเย็นชา คนอื่นมองอาจเห็นเป็นน้ำตาคลอ น่าสงสาร แต่ในสายตาเขา มีแต่ความรู้สึกขยะแขยง เขาทิ้งประโยคที่ว่าไม่ฟังการจัดสรรก็ออกจากบริษัทไป แล้วก้าวยาว ๆ จากไป
เสี่ยวหลินมองอินซาที่ตะลึงอยู่กับที่ ผู้หญิงอย่าไร้เดียงสาเกินไป ผู้จัดการเย่แค่อารมณ์ดีช่วยเธอครั้งหนึ่ง ก็คิดว่าตัวเองมีสิทธิพิเศษแล้ว ที่แท้ก็แค่หาความอับอายใส่ตัวเอง