กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“คุณปู่เตรียมห้องนี้ให้เราสองคนได้ดีจริง ๆ!” เซียวเสวี่ยมองไปรอบหนึ่ง แล้วกลับไปหาเย่ซู เอนตัวลงบนไหล่เขาแล้วถาม “คุณไม่เอาบริษัทของพ่อจริง ๆ หรือ ปล่อยให้หวังอวี้จวินอันธพาลคนนั้น?”
แบบนี้ไม่พอดีกับความต้องการของโม่เสี่ยวโหรวหรือ
เย่ซูหันกลับมา สบตากับเธอ “บริษัทฉันก็มีอยู่แล้วไม่ใช่หรือ”
“ไม่เหมือนกัน คุณเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน เป็นทายาทของทรัพย์สินทั้งหมดในบ้าน การไม่เอาเป็นเรื่องหนึ่ง การถูกคนอื่นแย่งไปก็อีกเรื่องหนึ่ง” เซียวเสวี่ยยังจำท่าทางได้ใจของโม่เสี่ยวโหรวในฝันวันนั้นได้ แม้จะเป็นแค่โจรปล้น แต่ก็บีบให้เย่ซูลงมือ อย่างไรก็ตาม ผู้ชายของเธอดูเหมือนจะไม่เสียเปรียบ
“ในเมื่อคุณไม่เต็มใจ…” เย่ซูครุ่นคิด หาวิธีแก้ปัญหา