กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“พ่อผมมาเหรอ?” หวังอวี้จวินไม่รู้เรื่องนี้
“อย่าเรียกพ่อให้สนิทขนาดนั้นเลย ตกลงเป็นพ่อแท้ ๆ ของใครกันแน่ ในใจไม่รู้บ้างหรือไง! แล้วก็ฉัน ด้วยคำว่าสาวบ้านเธอก็เคยเรียกฉัน ครั้งนั้นยังหัวเราะว่าเย่ซูไม่มีสายตา เธอเก่งก็อย่าตาบอดสิ!” เซียวเสวี่ยดุคนก็ดุมากเหมือนกัน
หวังอวี้จวินอยากจับมือเธอ แต่จับไม่ทัน ยิ้มเล่น “ตอนนั้นผมมองคนไม่ชัด ถ้ารู้ว่าเป็นเธอที่งดงามราวดอกไม้ ผมจะ…”