กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เซียวเสวี่ยดีดนิ้วเปาะหนึ่งครั้ง ลุกขึ้นพูดอย่างอารมณ์ดีว่า “เดิมทีตอนบ่ายฉันก็กะจะไปตลาดของเก่าอยู่แล้ว ในเมื่อเพื่อนเพียวเพียวบอกว่ารู้จักน้าคนนั้น งั้นเราไปเดินดูในร้านของเธอเลยดีไหม”
กัวเพียวเพียวไม่ได้คิดเช่นนั้น รีบพูดว่า “ฉันช่วยเหลือด้วยการนัดเจอกันที่ร้านน้ำชาดีกว่า”
“ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น ไปที่ร้านสะดวกกว่า” เซียวเสวี่ยดึงเย่ซูเดินออกไป “เรานั่งรถเมล์จากหน้าประตูไปกัน”
กัวเพียวเพียวไม่มีเวลาแม้แต่จะโทรแจ้งสักครั้ง ได้แต่เดินตามหลังสองคนนั้นออกจากประตูไป
เมื่อถึงตลาดของเก่า เซียวเสวี่ยฝากคำทักทายถึงเจ้าของแผงที่รู้จัก เดินไปดูไปพลาง ระหว่างนั้นก็เตือนกัวเพียวเพียวว่า “เพื่อนเพียวเพียว รบกวนเธอช่วยนำทางด้วย”