กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“น้าจ้าวของคุณมาพูดถึงเรื่องหนึ่ง เพียวเพียวเผลอเอาหยกตูซานของปู่เธอไปแพ้ให้เซียวเสวี่ย เธอรู้ไหม” สวีหมิงฮุ่ยถามเย่ซู
“รู้ ผมคิดว่ากัวเพียวเพียวเอาหยกตูซานออกมาเดิมพัน และได้ฝากบอกน้าจ้าวไว้แล้ว จึงรับไว้แทนเซียวเสวี่ย ตอนนี้ของอยู่กับผม” ตอนเย่ซูลงบันไดก็ถือหยกชิ้นนี้ลงมาด้วยเลย
“อยู่ในมือเสี่ยวซูหรือ” สวีหมิงฮุ่ยย่อมรู้เจตนาของจ้าวซิ่วลี่ แน่นอนว่าเพื่อเอาของชิ้นนี้คืน
สีหน้าจ้าวซิ่วลี่แข็งค้าง “ไม่มีหรอก ก็เพียวเพียวเด็กคนนั้นซนเกินไป แอบหยิบออกมาจากบ้าน ตอนอยู่บ้านฉันสั่งสอนมันไปแล้ว จริง ๆ นะ ทำอะไรก็กล้าไปหมด ถูกเพื่อน ๆ พวกนั้นทำให้เสียคนจนได้”