กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หลินเจียที่ร้องไห้อยู่ในร้านอาหารเห็นเย่ซูเดินจากไปจริง ๆ เช็ดน้ำตาอยู่นานกว่าจะรู้ตัวแล้ววิ่งตามออกมา แต่ก็สายเกินกว่าจะตามทันแล้ว!
“หลินเจีย อย่าร้องไห้เลย ฉันเห็นแล้วว่าพี่ชายเย่ซูของเธอไม่สนใจเธอ ก็เพราะผู้หญิงคนนั้นก่อเรื่อง ฉันเคยได้ยินซูอวี้หานพูดถึงหล่อน หล่อนไม่ใช่คนดีอะไร!” เจิ้งต้นอู๋ถงวิ่งตามหลินเจียออกมา ปลอบเธอพร้อมกับนินทาเซียวเสวี่ยไปด้วย
“เธอว่าอะไรนะ?” หลินเจียเงยหน้าขึ้น เธอจำไม่ได้ว่าซูอวี้หานเป็นใคร
“เซียวเสวี่ยคนนี้ไง! เก่งเรื่องแสร้งทำเสียจริง หล่อน…” เจิ้งต้นอู๋ถงเล่าเรื่องที่ซูอวี้หานบิดเบือนความจริงให้หลินเจียฟังแบบเติมสีเติมน้ำ “…ฉันเดาว่า! ต้องเป็นหล่อนที่ตอแยพี่ชายเย่ซูของเธอ เขาถึงทำกับเธอแบบนี้”