ตอนที่ 134 อย่าเสียใจภายหลัง

“กลับมาแล้วยังต้องกลับไปอีกหรือ?” ถึงจะอยู่ห่างกันแค่กำแพงเดียว แต่ทั้งวันก็ไม่ได้พบกัน เย่ซูคิดถึงว่าเธอใช้ชีวิตอย่างไรทุกวัน เป็นห่วงมากเหลือเกิน

“คืนนี้ยังต้องกลับไปนอนที่โน่น” เซียวเสวี่ยถอยหลังหนึ่งก้าวให้เขาเข้ามาในห้อง ห้องนี้เธอไม่ได้อยู่หลายวันแล้วและถูกล็อกไว้ โต๊ะก็มีฝุ่นเกาะบ้าง เธอจึงไม่ให้เขานั่ง!

“มีธุระอะไรหรือ?” เย่ซูตามเข้ามา เห็นแววตาโลเลของเธอจึงถาม

“ใช่ มีของอย่างหนึ่ง ฉันอยากไปฝากไว้ในห้องนิรภัยใต้ดินของโรงรับจำนำนายด้วยตัวเอง!” เซียวเสวี่ยไม่สบายใจจริง ๆ ที่จะวางพระพุทธรูปหยกไว้ในห้องตัวเองแบบนี้

“เอาของมาด้วย เดี๋ยวฉันพาไปเอง” เย่ซูพยักหน้า ของที่เธอจะฝากไว้ต้องมีค่าควรเมืองแน่