ตอนที่ 120 มีแววสักหน่อยได้ไหม

คนมากันแล้ว เจ้าของบ้านหลังนี้ก็ไม่รีบร้อน สั่งภรรยาไปชงชา เขาเดินตามดูด้วย อยากเปิดหูเปิดตาสักหน่อย แต่เซียวเสวี่ยแค่มอง ลงมือคลำ ไม่พูดอะไรสักคำ

“คุณดูเสร็จแล้ว ของพวกนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”

เซียวเสวี่ยชี้มือเลือกเจ็ดแปดชิ้น “พวกนี้พอได้ ของที่เก่าที่สุดก็แค่ปลายราชวงศ์ชิง วัสดุเฟอร์นิเจอร์ธรรมดา แจกันเครื่องเคลือบไม่กี่ใบก็ของตลาดทั่วไป ไม่ใช่เครื่องเคลือบดีอะไร แต่ถ้าคุณจะแลกบัตรเงินตราต่างประเทศก็ได้ แต่ว่าได้ไม่มาก!”

“ได้ไม่มากก็ไม่เป็นไร พวกเราค่อยรวบรวมเพิ่ม อยากซื้อโทรทัศน์สีไว้ดูที่บ้าน” เจ้าของบ้านได้ยินว่ายอมแลกให้ ก็ดีใจจนปิดปากไม่ลง!