ตอนที่ 87 ซื้อบ้าน

“ได้ ขอบคุณท่านอาราชัน ฉันจะกลับไปคิดให้ดี จะขายหรือไม่ขายยังไงก็จะรีบตอบท่านโดยเร็ว” ตอนนี้เซียวเสวี่ยก็ยังลังเลอยู่บ้าง ราคาตลาดในอนาคตนั้นเธอในฐานะผู้ถือกำเนิดใหม่ย่อมรู้ดีที่สุด

“ไม่ต้องรีบ รอฉันหาบ้านที่เหมาะให้เธอได้ก่อน เธอตัดสินใจจะซื้อแล้วค่อยคิดว่าจะขายเก้าอี้พนักพิงโค้งไปแลกบ้านดี ๆ สักหลังหรือไม่” หวังกวนไห่พูดอย่างอารมณ์ดี คนทำการค้าเก่าแก่แบบเขาทำอะไรคิดรอบคอบ ไม่ร้อนรน คิดให้แน่แล้วจึงลงมือ

เซียวเสวี่ยก็คิดเช่นนั้น พยักหน้า “ได้ เอาตามที่ท่านอาราชันว่าก็แล้วกัน แต่ฉันดูท่าทางท่านแล้วชักรู้สึกว่าท่านมั่นใจเต็มที่ราวกับรู้ว่าจะสำเร็จแน่”