กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“บุญคุณที่ให้กำเนิดไม่ใหญ่เท่าบุญคุณที่เลี้ยงดู ถ้าเธออยากให้ฉันกตัญญูก็ได้ เงินที่ฉันเคยใช้เรียนกับกินอยู่ เธอคืนให้ยายฉันให้หมด แล้วฉันจะกตัญญูต่อเธอ” ถ้าเซียวเสวี่ยคิดบัญชีกับเธอจริง ๆ ชาตินี้ก็ใช้ไม่หมด
“ยังมีมารยาทอีกไหม! มาถกเหตุผลกับฉันซึ่งเป็นแม่เธอแล้ว ฉันไม่สนเรื่องพวกนี้ ฉันเป็นแม่เธอ เธอต้องเลี้ยงฉัน ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ไป จะอยู่ที่นี่ฉลองปีใหม่” ลู่อู๋ซวงเห็นเมล็ดแตงอยู่ข้าง ๆ ก็หยิบมากัด
เซียวเสวี่ยมองท่าทางของเธอ กัดเมล็ดแตงพลางกลอกตาไปมา ของดีอะไรในบ้านเธอล้วนมองเห็นหมด