เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ศาสตราจารย์ ท่านมีธุระกับพวกเราใช่ไหม” เซียวเสวี่ยเดินเข้าไปถาม
“เรื่องเมื่อครู่ฉันได้ยินว่าเป็นความดีความชอบของเด็กทั้งสองคน เก่งมาก! ช่วยประเทศกู้คืนโบราณวัตถุอันล้ำค่ามากมายขนาดนี้ ผมต้องขอบคุณพวกเธอทั้งสองแทนประเทศ” ศาสตราจารย์สูงวัยแซ่เฉิน เป็นคนเมตตาอ่อนโยน และเคยเป็นอาจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์มหาวิทยาลัยปักกิ่ง
“ศาสตราจารย์ท่านสุภาพเกินไปแล้ว นี่เป็นสิ่งที่พวกเราควรทำอยู่แล้ว” เมื่อเซียวเสวี่ยได้รับการชมเช่นนั้น ก็เพียงยิ้มบาง ๆ
“โบราณวัตถุเหล่านั้นจะได้รับการดูแลอย่างดีก็ต่อเมื่อส่งมอบให้ประเทศเท่านั้น” เย่ซูก็พยักหน้า แล้วเอ่ยเสริมประโยคหนึ่ง
“ควรขอบคุณจริง ๆ เด็กทั้งสองคนมีความคิดอ่านเช่นนี้ได้ไม่ง่ายเลย ตอนนี้เรียนระดับชั้นไหนแล้ว” ศาสตราจารย์เฉินมองพวกเขาทั้งสองก็รู้สึกชอบพอทีเดียว