เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
การประชุมช่วงเช้าของตระกูลอวี๋เลิกราไปด้วยความไม่สบอารมณ์
สาเหตุหลักคือสามพี่น้องอารมณ์ไม่ดี ส่วนอวี๋ทิงถังกลับกอดปลาแห้งเดินหึ ๆ ไปหาพ่อบ้านเป่ยอย่างมีความสุข
อวี๋ปู้ชิวนั่งไขว่ห้างขายาว กอดอกแน่น คิ้วขมวดมุ่นจนแทบจะหนีบแมลงวันตายได้ตัวหนึ่ง
“ปฏิกิริยาของเธอไม่ปกติไปหน่อยไหม ตอนเด็ก ๆ ก็ช่างเถอะ แต่นี่โตป่านนี้แล้ว เธอไม่รู้สึกเลยหรือไงว่าชายหญิงอยู่ห้องเดียวกันสองต่อสองมันมีอะไรไม่ชอบมาพากล?”
“หรือว่าไอ้คนแซ่เจียงนั่นจะอาศัยสถานะศิษย์พี่ศิษย์น้อง คิดลวนลามเอาเปรียบเธอมาตลอด?”
หลังจากฟังข้อสันนิษฐานนี้แล้ว อวี๋จ้าวชิงกลับสุขุมกว่าเขามาก “แม้ว่านิสัยของเจียงฝูเย่จะโอหังไปบ้าง แต่คงไม่ถึงขั้นเป็นคนแบบนั้น ไม่อย่างนั้นตอนนั้นผมก็คงไม่วางใจให้เขาพาถังถังไปหรอก”
อวี๋ปู้ชิวแค่นหัวเราะ “นายจะไม่วางใจอะไรล่ะ นายแทบจะประเคนน้องสาวตัวเองให้คนอื่นอยู่รอมร่อแล้ว”