กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เซี่ยสือเฟิงตกใจจนหน้าซีดเผือดไปในพริบตา
พอเขาได้สติว่าเมื่อครู่นี้ตัวเองเพิ่งพล่ามคำพูดติดเรตดุเดือดอะไรออกไป ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยซีดขาวก็พลันเหมือนภูเขาไฟระเบิดในชั่วพริบตา แดงก่ำจนแทบจะมีควันสีขาวพวยพุ่งส่งเสียงฟู่ ๆ
แม้แต่สายตาก็ไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหนแล้ว
บอร์ดี้การ์ดด้านหน้าก็ตื่นตระหนกตกใจยกใหญ่เช่นกัน
พอเหลือบมองโทรศัพท์มือถือ ข้อความเดิมที่เขาตั้งใจจะให้คุณชายดูคือ “แม่ของผมมักจะเอ่ยถึงคุณอยู่บ่อย ๆ ถ้าหากมีเวลา พอจะขอเชิญคุณไปทานข้าวธรรมดา ๆ สักมื้อได้ไหมครับ”
แต่เพราะเขาดันมือลั่น เผลอปล่อยประโยคที่เตรียมเอาไว้หยอกล้อเมียตัวเองออกมาแทน…
บอร์ดี้การ์ด : สวรรค์จะฆ่าฉันแล้ว
พรุ่งนี้เขาคงจะไม่ถูกเชือดทิ้งเพียงเพราะแค่ลมหายใจหรอกนะ?!!
อวี๋ทิงถังฟังไม่ทันจบประโยค ยังคงถามต่อว่า “ปากกับลิ้นทำไมนะ?”
เซี่ยสือเฟิง : !!!