ตอนที่ 142 ลิงดื้อหายไปไหนแล้ว?

“หุบปากของนายไปซะ พี่สาวฉันจะทำอะไรยังไม่ถึงคราวนายมาสะเออะวิจารณ์” ใบหน้าหล่อเหลาของอวี๋ชีโจวเย็นชาลงเล็กน้อย “บัญชีแค้นแต่ก่อนฉันยังไม่ได้คิดกับนาย ไม่ได้แปลว่าฉันลืมไปแล้ว”

ฉีวั่ง “…” ไอ้หมาบ้านี่

ห้องพักชั้นบน

กิจวัตรประจำวันของอวี๋ทิงถังตอนอยู่อารามเต๋าแต่ก่อนดีมาก เข้านอนแต่หัวค่ำตื่นแต่เช้าตรู่ ออกกำลังกาย มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นเบบี๋ผู้เปี่ยมชีวิตชีวาและโลหิตปราณสมบูรณ์พร้อม

ตั้งแต่ลงจากเขามา เธอก็ติดโทรศัพท์มือถือเครื่องน้อยงอมแงม

ทุกวันถ้าไม่ได้เล่นจนหัวหมุนตาลาย ดวงตาก็แทบจะปิดไม่ลง

แน่นอนว่าเรื่องพวกนี้จะให้ศิษย์พี่รู้ไม่ได้ เดี๋ยวเธอแกล้งหลับไปเลยก็แล้วกัน