กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อย่าเพิ่งบอกเธอ”
อวี๋ทิงถังอ่านข้อมูลทั้งสองบรรทัดนั้นออกมาตรง ๆ
และระหว่างที่เหวินอวี้หานกำลังขบคิดถึงเจตนาในคำพูดของอวี๋จ้าวชิง เธอก็บีบหมวกเกราะรถจักรยานยนต์แหลกคามืออย่างไร้อารมณ์
เหวินอวี้หาน “...นั่นเป็นความต้องการของพี่ชายนาย หมวกเกราะของแฟนฉันไม่ได้ไปล่วงเกินอะไรนายเลยนะ”
อวี๋ทิงถังกำลังหงุดหงิด พอได้ยินแบบนั้นก็พูดประชดประชันเหน็บแนม “ฉันใช้หมวกเกราะของแฟนนาย แฟนนายคงไม่โกรธหรอกเนอะ คิกคิก”
“คงไม่หรอก” เหวินอวี้หานสีหน้าจริงจัง “นายก็ขี่มันมาสองรอบแล้วนี่”
อวี๋ทิงถังมองดูรถจักรยานยนต์ใต้ร่าง พลันเข้าใจในทันที “ไอ้หนุ่มอย่างนาย แฟนเยอะไม่เบาเลยนี่”
“ฉันมีรถจักรยานยนต์แบบนี้อยู่สองคัน คันหนึ่งชื่อแฟนสาว อีกคันชื่อแฟนหนุ่ม” เหวินอวี้หานอธิบาย