กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวี๋ทิงถังแบกเหวินอวี้หานด้วยมือเดียวขึ้นไปวางบนโซฟา พลางเขย่าหัวเขา “เพื่อนเกลอ ตื่นสิ กล่องสมุนไพรบ้านนายวางไว้ตรงไหน?”
เพื่อนเกลอนิ่งสนิทไม่ไหวติง
“พยักหน้าเยสส่ายหน้าโนบอกคำตอบฉันมาโกโกโก?” อวี๋ทิงถังจับหัวเขาโยกขึ้นโยกลง ทว่าก็ยังไร้การตอบสนอง
มีเพียงสีหน้าของเขาที่ดูจะยิ่งซีดเผือดลงกว่าเดิม
อวี๋ทิงถังลองแตะดูลมหายใจของเขา ยังดี ยังพอมีลมหายใจอยู่
แค่โดนยิงยังถึงกับสลบได้ วัยรุ่นสมัยนี้เปราะบางจริง ๆ
เธอพึมพำประโยคหนึ่ง ลุกขึ้นไปหากล่องสมุนไพร หลังจากหาเจอก็นั่งลงพับแขนเสื้อขึ้นเพื่อจัดการบาดแผลให้เขา