กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลู่หรานตกใจจนเสียงสั่นพร่า หน้าถอดสีไปหมด
“พวกคุณชายตระกูลมหาเศรษฐีนี่เอะอะโวยวายง่ายจริง ในกล่องมันใส่ไดโนเสาร์หรือใส่งูพิษไว้รึไง ถึงได้กลัวเบอร์นั้น?”
“ยอมใจเลย ของขวัญที่ราชินีอวี๋ปิดจอไปตั้งสองชั่วโมงเพื่อเตรียม กลายเป็นของประหลาดผีหลอกไปได้ไง?”
“แฟนคลับอวี๋โกรธจนตัวสั่น ช่วยเคารพผลงานหยาดเหงื่อแรงงานคนอื่นหน่อยได้ไหม!”
เมื่อเห็นปฏิกิริยานี้ของลู่หราน ฉีวั่งกับสวี่เหยียนซีก็พากันขมวดคิ้ว
กำลังจะก้าวเข้าไปดู เยี่ยนหลานเซิงก็ร้อง “ว้าว” ออกมาคำหนึ่ง พลางหยิบของในกล่องออกมาประคองไว้ในอุ้งมือ
สิ่งนั้นคือตัวที่มีผิวเรียบลื่นมันวับ ดำมะเมื่อม ขนาดใหญ่เท่ากะละมังล้างหน้าตัวหนึ่ง…
แมลงสาบ!
ฉีวั่งกับสวี่เหยียนซีถอยก่นอย่างรวดเร็ว ตกใจจนหน้าซีดเผือด “บ้าปะเนี่ย ใครเตรียมแมลงสาบมา?!”