กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ถุงของถงซืออวี่ยื่นมาตรงหน้าเยี่ยนหลานเซิง เขากอดอก นัยน์ตาจิ้งจอกปรือลงดูไม่สบอารมณ์ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกียจคร้านว่า
“คุณอวี๋ คุณว่าบะหมี่ตอนเที่ยงวันเค็มไปนิดไหม อยากดื่มอะไรหวาน ๆ แก้เลี่ยนหน่อยไหมครับ”
อวี๋ทิงถังกำลังเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ พอได้ยินคำพูดนั้นก็คิดดู “ไม่นี่ นั่นไม่ใช่ฝีมือระดับปกติของนายหรอกเหรอ”
“ผมรู้สึกว่าฝีมือตกไปหน่อยครับ” เยี่ยนหลานเซิงแสดงสีหน้าหงุดหงิดใจเล็กน้อย “ดังนั้นเพื่อเป็นการไถ่โทษ เดี๋ยวผมจะทำสตรอว์เบอร์รีมิลค์เชคให้คุณสักแก้วนะ”
“ได้ เสี่ยวเยี่ยนจื่อลำบากหน่อยนะ”
“รับใช้ฝ่าบาท ไม่ลำบากเลยครับ”
ถงซืออวี่ยังคงยื่นมือค้างอยู่กลางอากาศจนรอยยิ้มบนหน้าเริ่มแข็งค้าง “คุณเยี่ยน นี่เป็นของขวัญที่ฉันเตรียมไว้ให้คุณค่ะ”