กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สิ้นเสียงพูด ผ้าแถบสีดำที่ปิดตาเธอก็ถูกคนกระชากออก
สิบล้านคาบบุหรี่ “เฝ้าเธอไว้ให้ดี รอพวกเราพี่น้องออกไปจากที่เฮงซวยนี่ได้ ค่อยจัดการเก็บเธอ”
“ได้เวลาแล้ว รีบไปเชิญเทพพิทักษ์ของพวกเราออกมาเร็วเข้า”
เทพพิทักษ์เหรอ?
อวี๋ทิงถังกลอกตาไปมา มิน่าล่ะคนพวกนี้ถึงกล้าปล้นคนกลางถนนโดยไม่กลัวถูกจับได้ ที่แท้ก็มีที่พึ่งอื่นอยู่นี่เอง
เธออยากจะเห็นจริง ๆ ว่าใครกันที่คนสิ้นตรอกกลุ่มนี้เรียกว่าเป็นเทพพิทักษ์
ไม่นานนัก เทพพิทักษ์ก็ออกมา
เพียงแต่ถูกชายฉกรรจ์หลายคนช่วยกันหามออกมา
สีหน้าของพวกเขาเคร่งขรึมจริงจัง ทุกย่างก้าวล้วนระมัดระวังและนอบน้อมอย่างยิ่ง ราวกับกลัวจะทำให้เทพพิทักษ์ที่นั่งอยู่ข้างบนนั้นสะเทือน
“ตึง”