กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หนิงเจียเหรินด่าทอตั้งแต่เห็นภาพเหตุการณ์นี้ “ทำไมถึงมีพ่อแม่ที่ใจร้ายขนาดนี้นะ? พวกสวะ เศษเดนมนุษย์! แล้วเด็กผู้หญิงคนนี้จะมีชีวิตอยู่ต่อไปยังไงกันล่ะ…”
อวี๋ทิงถังขยับคอ “เธอยังมีปู่ย่าที่รักใคร่เอ็นดู อยู่กับปู่ย่ายังมีความสุขมากกว่าอยู่กับพ่อแม่เสียอีก ต่อไปก็ไม่มีเคราะห์กรรมร้ายแรงอะไรอีกแล้ว”
เพราะเคราะห์ของเธอก็ย้ายเข้าไปอยู่ในคุกหมดแล้ว
หนิงเจียเหรินมองเธอด้วยน้ำตานองหน้า “จริงเหรอคะ? เธอรู้ได้ยังไงน่ะ?”
อวี๋ทิงถัง “ฉันดูดวงเป็น เธอจะดวงไหมล่ะ?”
หนิงเจียเหรินพยักหน้าถี่ ๆ
อวี๋ทิงถังยกนิ้วคำนวณ “โห พ่อเธอเป็นผู้ชาย แม่เธอเป็นผู้หญิง ทั้งสองคนมีลูกสาวคนหนึ่งก็คือเธอ แล้วเธอกับพ่อ…ก็ใช้นามสกุลเดียวกัน!”
“?” หนิงเจียเหรินอึ้งไปเลย ในหัวมีเสียงหึ่ง ๆ