กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ที่แท้ฝ่าบาทก็ยังจำผมได้”
ริมทะเลพลันเกิดระลอกคลื่น จากนั้นหัวที่เปียกโชกก็โผล่ออกมา ดวงตาจิ้งจอกคู่งามจ้องมองอวี๋ทิงถังเขม็ง ทอประกายลึกล้ำ
“ไม่เป็นไร ถึงฝ่าบาทจะจำผมไม่ได้ ผมก็ยังจำฝ่าบาทได้” น้ำเสียงของเยี่ยนหลานเซิงฟังดูวังเวง
“ผมจะจำไว้ว่าฝ่าบาทคุยกับผู้การเหวินคนนั้นอย่างสนุกสนานจนลืมผมไปแล้ว”
“ผมยังจะจำไว้ด้วยว่าฝ่าบาทให้อมยิ้มผู้การเหวินคนนั้นไปหนึ่งอัน”
“ลูกอมที่ฝ่าบาทไม่เคยให้ผม ที่แท้ก็เตรียมไว้ให้คนอื่น…”
เขาเหมือนฉลามที่แอบกลายร่างเป็นสายดาร์ก แสร้งแยกเขี้ยวอันคมกริบใส่อวี๋ทิงถังแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ แต่กลับไม่มีทางทำร้ายเธอแม้แต่น้อย
วินาทีถัดมา อมยิ้มอันหนึ่งก็ถูกยัดเข้าไปในปากที่กำลังพร่ำบ่นไม่หยุดของเขา