เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในสายตาของพวกชายฉกรรจ์ชุดดำกลุ่มนั้น การกระทำของอวี๋ทิงถังไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตายเลยสักนิด
ทว่า...
“โครม!”
ล้อหน้ารถไฟฟ้าคันจิ๋วแตะลงบนขอบดาดฟ้าตึกฝั่งตรงข้าม อวี๋ทิงถังยื่นขาไถแวบเดียว ก็พารถพุ่งข้ามไปได้โดยตรง!
แลนดิงลงพื้นอย่างปลอดภัย
เธอยังหมุนรถครึ่งรอบ ยกมือขึ้นทำท่าขอบคุณผู้ชมหลังจบการแสดงให้พวกชายฉกรรจ์ชุดดำ “ขอขอบคุณทุกท่านที่รับชมการแสดงรอบนี้ แล้วพบกันใหม่เมื่อมีวาสนา!”
พวกมันเบิกตากว้างจนแทบถลน โมโหจนพ่นคำด่าไม่หยุดหย่อน
เจ้าอ้วนล่ำเอามือประคองหน้ากระทืบเท้าเขินอาย “นี่มันฉากซิ่งรถเหินเวหาในฝันของฉันเลย! ลูกพี่ทำไงดี ฉันอยากแต่งงานกับเธอจัง!”
ลูกพี่ของมันตบกบาลฉาดใหญ่ “แต่งกับพ่อนายสิวะ! นี่นายเป็นคนของฝั่งตรงข้ามส่งมาป่วนหัวใจฉันหรือไง?!”
ชายฉกรรจ์อีกคนยกมือขึ้น “ลูกพี่ น่าจะเป็นป่วนขวัญกำลังใจทหารมากกว่านะ...”