กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อาศัยจังหวะที่อวี๋ทิงถังออกไปรับสาย เซี่ยสือเฟิงก็กระซิบกับแม่ว่า “แม่ครับ แม่อายุห่างกับอวี๋ทิงถังตั้งเยอะ จะเป็นพี่น้องผู้หญิงกันมันไม่เหมาะมั้งครับ?”
คุณนายเซี่ยได้ยินดังนั้นก็เลิกคิ้ว “ไม่เหมาะตรงไหน?”
“จะสู้เธอที่ดึงเด็กสาวตัวน้อยไปแอบคุยกันกระหนุงกระหนิงในห้องกั้นห้องแต่งตัวได้ไหม อันไหนไม่เหมาะกว่ากันล่ะ?” เธอถามย้อนอย่างหยอกเย้า
เซี่ยสือเฟิง : !
“แม่รู้ได้ยังไงครับ?”
“ตะพาบตัวเบ้อเริ่มอยู่หน้าประตู แม่ของแกไม่ได้ตาบอดนะ”
ใบหน้าหล่อเหลาของเซี่ยสือเฟิงแดงก่ำขึ้นมาชั่วพริบตา หมุนตัวแล้วเดินหนีไป
แผ่นหลังมีกลิ่นอายของการวิ่งหนีเอาชีวิตรอด
“เสี่ยวเฟิงเป็นอะไรไปเหรอ?” คุณเซี่ยถามอย่างยากลำบาก
คุณนายเซี่ยยิ้มแย้ม “ไม่ต้องไปสนใจเขาหรอก คนทึ่มเริ่มเบ่งบานแล้ว”