กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ฉันก็นึกว่าพวกเขาอร่อยจนร้องไห้ ที่แท้คือเผ็ดจนแหวะออกมาเนี่ยนะ??”
“ขิง วัตถุดิบสารพัดประโยชน์ที่ไม่ว่าจะอยู่ในกับข้าวอะไรก็สามารถปลอมตัวได้สำเร็จและหลอมรวมเข้าไป มอบการโจมตีอันถึงตายแก่ผู้กินในจังหวะที่ไม่ทันระวังตัว”
“โอ้ นึกว่ากำลังกินข้าวกันอยู่ ที่แท้ก็นึกว่ากำลังกู้ระเบิดอยู่เสียอีกนะเนี่ย”
“เห็นไหมล่ะ ขนาดขิงยังเป็นแบบนี้ นับประสาอะไรกับคน ไม่ว่านายจะพยายามเปลี่ยนเป็นแบบที่เธอชอบแค่ไหน เธอก็ยังไม่ชอบนายอยู่ดี”
“? แค่ดูขิงยังจะเป็นคนหลงรักจนขาดสติได้ เอาตัวออกไปที!”
บนโต๊ะอาหารนอกจากอวี๋ทิงถังแล้ว ทุกคนล้วนพ่ายแพ้ราบคาบ
อ้อ ยังมีอีกคนหนึ่ง
เยี่ยนหลานเซิงกินเนื้อผัดอย่างเชื่องช้าไม่รีบร้อน แถมยังมีอารมณ์วิจารณ์ว่า “รสชาติดีทีเดียว”