กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ครืน!!” รถเก็บเกี่ยวข้าวสาลีที่อยู่ไม่ไกลส่งเสียงดังสนั่นขึ้นมาระลอกหนึ่ง
ควันพวยพุ่งแล้วดับสนิทไปเสียดื้อ ๆ
อวี๋ทิงถัง : ?
ไอ้นิยายเล่มนี้ แกกล้ามาเล่นตลกกับคุณย่าทวดเหรอ!!
อวี๋ทิงถังย่อตัวลง มือซ้ายแบกฉีวั่ง มือขวาแบกซางชิงชิง แล้วหมุนควงสว่านแบบโทมัสแฟลร์พุ่งทะยานตรงเข้าไปในท้องนา :
“ดี ดีมาก มีความรักก็ดึงฉันไปเป็นโล่กำบัง มาออกรายการก็ทำรถเก็บเกี่ยวข้าวสาลีของฉันพัง”
“ฉันว่าพวกแกคงเป็นอู่ต้าหลางดื่มยาขอเติมแก้วสอง อยากตายนักใช่ไหม!!”
เหวินซาเซี่ยถึงกับห้ามไม่ทัน
อวี๋ทิงถังพุ่งตัวออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่ มุ่งหน้าสู่ทุ่งข้าวสาลีอันไกลโพ้น
หลงเหลือเพียงเสียงกรีดร้องโหยหวนยาวเหยียดท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง