กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 490
ติงเวย: !!!
"ไม่ใช่ฉันนะ ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น อย่ามายุ่งกับฉัน!"
เธอจ้องน้องไห่เทาเขม็ง เจ้าหมอนี่ชักจะเหลิงเกินไปแล้วนะ
เสี่ยวหยวนก็จ้องเขาเช่นกัน "อะไรคือหลานชายเหมือนป้า... ทำไมนายถึงพูดตรงขนาดนี้ ไม่รู้จักอ้อมค้อมบ้างเลยหรือไง?"
พูดจบ เธอก็หันไปมองติงเวยด้วยดวงตาที่แดงก่ำ มองแล้วมองอีก มองซ้ำอยู่หลายครั้ง ก่อนจะก้มหน้าลงอย่างเขินอาย เสียงที่เปล่งออกมาเบาจนแทบไม่ได้ยิน
"...ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ"
ต้องบอกว่าพอผู้ชายลงมือทำอะไรสักอย่างขึ้นมาแล้ว ประสิทธิภาพในการลงมือทำนั้นไม่ธรรมดาจริง ๆ โจวไห่เทาปากบอกว่าไม่เอา แต่พอถึงวันหยุดปีนี้ก็พาเสี่ยวหยวนกลับบ้านเกิดไปด้วยแล้ว
ช่างบังเอิญเสียจริง
ปีนี้เหลียงรุ่ย ลูกสาวของติงลี่เหมย ก็เรียนจบและกลับประเทศมาพอดี