กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 489
"ก๊อก ๆ ๆ"
ประตูหอพักถูกเคาะดังขึ้น
โจวไห่เทาหดตัวอยู่ตรงข้างเตียง ราวกับหญิงสาวที่เพิ่งถูกย่ำยีมาอย่างหนัก ยามนี้พอได้ยินเสียงเคาะก็ยิ่งสะดุ้งจนตัวหดเกร็ง
เพื่อนร่วมห้องอีกสามคนต่างนั่งรออย่างเรียบร้อย หวังเพียงว่าจะสร้างความประทับใจที่ดีให้พี่สาวของทุกคนซึ่งกำลังจะมาถึง
จะว่าไป มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเมืองหลวงแห่งนี้ก็เหมือนกัน
โจวไห่เทาเรียนอยู่ที่นี่มาตั้งสามปีแล้ว แต่ทางมหาวิทยาลัยกลับไม่พัฒนาอะไรขึ้นมาเลยสักนิด
ยุคนี้ชายหญิงเท่าเทียมกันแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมหอพักชายยังปล่อยให้ผู้หญิงเข้ามาได้อีก?
สมัยนี้ถึงกับไม่สามารถปกป้องความปลอดภัยของผู้ชายได้แล้วหรือไง?
ทำเอาพวกเขาดูไม่รู้จักรักนวลสงวนตัวเอาเสียเลย!