เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 471
สายลมในฤดูใบไม้ผลิยังคงพัดกระโชกอยู่บ้าง ใบอ่อนสีเขียวสดเริ่มผลิออกมาเป็นชั้นบนต้นไม้ริมทาง แสงแดดเจิดจ้าสาดส่องลงมาอย่างเต็มที่ จ้าวหยุนจิ้งยกมือแตะผ้าพันคอเนื้อนุ่มลื่นตรงลำคอ ขณะนี้เธอเชิดหน้าอกยืดหลัง เดินขึ้นบันไดด้วยรองเท้าส้นสูงเตี้ย ๆ ท่วงท่าดูสง่างามเป็นพิเศษ
บังเอิญเจอกับหลี่ชุนหัว เพื่อนบ้านห้องตรงข้ามที่กำลังลงมาทิ้งขยะพอดี
"พี่หลี่"
จ้าวหยุนจิ้งพยักหน้าพร้อมส่งยิ้มให้ การเข้าสังคมในชีวิตประจำวันเป็นสิ่งที่เธอถนัดที่สุด
……
หลี่พี่สาวห้องตรงข้ามเองก็พันผ้าพันคอสีแดงไว้รอบคอเช่นกัน เดิมทีก็ดูสดใสสวยงาม ตรงกับรสนิยมของเธอมากทีเดียว แต่เมื่อเทียบกับผ้าพันคอของจ้าวหยุนจิ้งที่เดินสวนเข้ามาในตอนนี้ แค่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผ้าไหมแท้จากรังไหม!
แถมยังพิมพ์ลวดลายสไตล์ยุโรปและอเมริกาที่ดูหรูหราสง่างาม ตรงจุดที่ผ้าพันคอทั้งสองด้านมาบรรจบกันก็ไม่ได้ผูกเป็นปมธรรมดา หากแต่พอมองเห็นแหวนเคลือบทองกับกระดุมมุกเม็ดใหญ่เลือนรางอยู่
หลี่ชุนหัวรู้สึกอิจฉาจนแทบทนไม่ไหว
แพ้แล้ว!