เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 457
ติงเวยยังไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะต้องรับหน้าที่เป็นแม่สื่อ เพียงแต่รู้สึกว่าจู่ ๆ รอบตัวก็เงียบสงบลงมาก ทำให้ทั้งตัวรู้สึกผ่อนคลายขึ้นอย่างยิ่ง
ตั้งแต่ปลายปีที่แล้วจนถึงวันที่เจ็ดของปีใหม่ แม้จะไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ แต่ก็แทบไม่มีเวลาส่วนตัวให้ตัวเองเลยแม้แต่น้อย ซึ่งทำให้เธอรู้สึกไม่ค่อยชินอยู่ไม่น้อย
กระทั่งช่วงบ่าย เมื่อไปส่งครอบครัวของป้าใหญ่ที่สถานีรถไฟเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เธออาบน้ำเสร็จและเพิ่งได้รับโทรศัพท์จากป้าใหญ่ ซึ่งบอกว่าออกเดินทางแล้ว ติงเวยก็ถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนทิ้งตัวลงบนเตียงทั้งร่าง
อา!
ในที่สุดก็ได้หยุดพักสักที!
กว่าจะเปิดเทอมก็ยังเหลือเวลาอีกหนึ่งสัปดาห์พอดี ช่วงนี้เธอจะได้พักผ่อนควบคู่ไปกับการเร่งเขียนต้นฉบับ
ถือโอกาสจัดการการบ้านที่เหล่าหวางต้องการก่อนเปิดเทอมไปด้วย
แต่พอพูดถึงเรื่องนี้ ติงเวยก็อดสงสัยขึ้นมาไม่ได้
เหล่าหวางไม่ได้บอกหรือว่าจะไม่เพิ่มภาระให้เธอแล้ว ทำไมเธอถึงรู้สึกว่างานที่ได้รับมอบหมายในวิชานี้มีขอบเขตกว้างขวางเหลือเกิน?