กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 456
รอแล้วรอเล่า ในที่สุดเซี่ยซิ่วเอ๋อร์ก็พาเห็ดหอมที่มาช้ากว่ากำหนดกลับถึงบ้านเสียที
ทันทีที่ใช้กุญแจเปิดประตู ติงเวยก็หันขวับไปมอง ทำให้เซี่ยเหยียนที่เพิ่งผลักประตูเข้ามาเห็นสายตาเปี่ยมความคาดหวังและแก้มแดงระเรื่อของแฟนสาวเข้าเต็มตา เขาจึงอดรู้สึกภาคภูมิใจอยู่ในใจไม่ได้
—เฮ้อ
เวยเวยก็เป็นแบบนี้แหละ
แสดงความรู้สึกออกมาตรง ๆ เกินไปแล้ว เมื่อคืนเพิ่งวิดีโอคอลกันแท้ ๆ เช้าวันนี้แค่เขาออกไปซื้อกับข้าว เธอก็รอจนหน้าแดงไปหมดแล้ว...
แฮ่ ๆ ๆ
เมื่อนึกถึงตรงนี้ หัวใจของเซี่ยเหยียนก็แทบละลายกลายเป็นแอ่งน้ำ
ใบหูของเขาพลันแดงขึ้นมาด้วย รีบกล่าวทักทายทุกคนในห้องรับแขก จากนั้นก็ไม่กล้าพูดกับแฟนสาวมากนัก รีบเอาเห็ดหอมเข้าไปไว้ในครัวก่อน
...