เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 435
ในช่วงปลายปี 2006 ที่กลิ่นอายเทศกาลตรุษจีนยังไม่จางหายไป หมู่บ้านบนภูเขายังคงอบอวลไปด้วยบรรยากาศต้อนรับปีใหม่อย่างเข้มข้น
แม่ของลวี่ลี่ซักผ้าขี้ริ้วจนสะอาดแล้วนำไปพาดไว้บนราวตากผ้าเสียที เมื่อมองดูบ้านที่เก็บกวาดจนสะอาดเอี่ยม เธอก็ยกมือทุบเอวเบา ๆ
"ในที่สุดก็เสร็จสักที..."
เดิมทีเธอเป็นคนรักความสะอาด บ้านจึงได้รับการจัดเก็บอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยมาโดยตลอด งานเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนี้ปกติก็ไม่ใช่เรื่องหนักหนาอะไรสำหรับเธอ
แต่ปีนี้ไม่เหมือนเดิม
อย่างแรก ต้าเฉิงกับเจินจูไปใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหลวง แถมยังส่งเงินกลับมาให้เป็นระยะ ๆ หลายครั้งที่ทั้งคู่ย้ำว่าอยากให้เธอดูแลสุขภาพตัวเองบ้าง อย่าเอาแต่ทำงานหนักจนเหมือนพ่อของพวกเขา พอแก่ตัวลงก็เจ็บป่วยไม่หยุดหย่อน ตัวเองต้องทนทุกข์ทรมาน ลูก ๆ ก็พลอยเป็นห่วงไปด้วย...
ใครบ้างไม่อยากมีชีวิตสุขสบาย?
เมื่อก่อนเห็นลูก ๆ มีภาระกดดันมาก คนแก่ก็ต้องคอยเกร็งตัวรับมือทุกอย่างไปด้วย
แต่ตอนนี้เห็นชีวิตของต้าเฉิงดีขึ้นเรื่อย ๆ จากที่ฟังทางโทรศัพท์ ดูเหมือนว่าปลายปีนี้พวกเขาจะไม่ต้องกังวลเรื่องเงินอีกแล้ว